Bezoek barone Marco Ricasoli

February 9th, 2008

De voorbije week maakte de Toscaanse wijnbouwer barone Marco Ricasoli Firidolfi een vierdaagse tocht door België. Zaterdagavond konden we meegenieten van een puur Italiaanse maaltijd, afgewisseld met een aantal schitterende producten van deze Italiaanse wijnmaker van het huis Rocca di Montegrossi. Daarbij bleven vooral de Vigneto San Marcellino Chianti Classico (DOCG, jaargangen 2001 en 2003) en de mondstrelende en overheerlijke Vin Santo lang en aangenaam nasmaken. Ook de olijfolie van dit Toscaanse huis, waarvan jaarlijks slechts een paar duizend flesjes worden geproduceerd, mag er best zijn.

(Barone Marco Ricasoli & Renato Pergola)

Marco Ricasoli Firidolfi komt uit een familie van wie de traditie als wijnbouwers teruggaat tot de 13de eeuw. Rocca di Montegrosssi is gelegen in het hart van de Chianti Classico - juist buiten Monti in Chianti, zo’n 7 kilometer van Giaoli. Het historisch fort La Rocca werd gebouwd tijdens het bewind van de Longobarden door Geremia, een voorvader van de familie Ricasoli-Firidolfi. Vandaag geeft Geremia zijn naam aan een superieure IGT-wijn van Rocca di Montegrossi, een zogenaamde Super Tuscan. Het domineert het landschap tot aan de vallei van de Arno. Dit domein beslaat een oppervlakte van zo’n 60 hectaren waarvan er 18 aangeplant zijn met wijnstokken en 10 met olijfbomen. De wijngaarden liggen op zachtglooiende hellingen met een kalkrijke bodem en zijn gericht op het zuidwesten, op een hoogte van 300 tot 450 meter.

Eigenaar Marco Ricasoli-Firidolfi, familie van barone Ricasoli van Castello di Brolio en van de Belgische koningin Paola, is een man die buitengewoon gepassioneerd is door wijnen. Hij zet zich dan ook ten volle in voor het idee, dat het karakter en de kwaliteit in een wijn bepaald worden door zijn terroir. Hij kijkt persoonlijk toe op alle activiteiten die plaatsvinden in de wijngaarden en de kelders. Marco’s productiefilosofie is de best mogelijke authentieke Chianti voort te brengen, vertrekkend vanuit Sangiovese aangevuld met wat Colorino, Pugnitello en Canaiolo. De productiemethoden zijn modern: temperatuurcontrole, rijping in eiken vaten en barrique naargelang het jaar. De wijnen worden niet gefilterd.

Volgens Ricasoli is wijnen filteren smaak wegnemen: “Het is zoals het verschil tussen verse en gesteriliseerde melk”. Naast de traditionele druivensoorten is er ook Merlot en Cabernet Sauvignon aangeplant voor een IGT wijn, Geremia, om na te gaan hoe deze soorten zich thuis voelen op dit prachtige Chianti terroir. De productie omvat zo’n 70.000 flessen waarvan 80% Chianti. In de beste jaren wordt een ‘Riserva’ gemaakt van uitsluitend Sangiovesedruiven uit één bepaald perceel ‘San Marcellino’, genaamd. In kleine hoeveelheden wordt ook een Vin Santo gemaakt die als een van de beste van Toscane wordt beschouwd.

De Sangiovese-druif, reeds gekend in het Oude Rome, is bijna zeker van Toscaanse origine en tegenwoordig ook de meest geplante druif in Italië - met ongeveer 100.000 hectare produceert ze 10% van alle wijn in het land - wat haar overheersend maakt in zowel Toscane als Emilia-Romagna. Je treft de Sangiovese echter ook elders in Italië aan. In tegenstelling tot het Noordwesten van Italië, met talrijke inheemse druivensoorten, of het Noordoosten, met een grote hoeveelheid internationale en plaatselijke variëteiten, wordt het centrum van het land gedomineerd door één enkele druif: Sangiovese.

Er wordt verondersteld dat de naam zou afgeleid zijn van het Toscaanse dialect sangiovannina, wat duidt op een vroeg kiemende druif. Een ander en erg aannemelijk verhaal, is dat de naam sangiovese een rechtstreekse afleiding is van het Latijnse sanguis Iovis, wat ‘bloed van Jupiter’ betekent. Onmiskenbaar is ook dat een directe verwijzing naar de Romeinse samenleving van 2000 jaar geleden. De Romeinen dronken zeker wijn gemaakt van Sangiovese-druiven, al zal die heel anders hebben gesmaakt dan vandaag het geval is, al was het alleen maar omwille van de totaal verschillende productiemethodes.

Door regionale mutaties kent de Sangiovese in Italië diverse gedaanten. Wijnen van Sangiovese hebben gewoonlijk een gemiddelde tot diepe kleur, redelijk wat zuren, een variabele dosis fruit en een sterk wisselend tanninegehalte. Hoe uiteenlopend deze wijnen kunnen zijn, blijkt bij het proeven van Chianti, een wijn die voor minimaal 70 % uit druiven van dit ras bestaat. In Italië vindt men vele gekloonde versies van deze soort, de meesten daarvan produceren echter niet dezelfde kwaliteit als de Sangiovese. De Sangiovese is de druivensoort voor de duurste Italiaanse wijn, de Brunello di Montalcino en vormt daarnaast natuurlijk ook de basis voor de Chianti.

Entry Filed under: events