Franciacorta wil groter deel van de koek

September 18th, 2009

Nu Champagne commercieel echt aan een calvarietocht bezig is - in sommige productsegmenten werd er de laatste trimesters zelfs tot 30 procent minder verkocht -, willen natuurlijk andere mousserende appellaties een deel van deze verloren koek inpalmen. Hun stimulus en groot voorbeeld is duidelijk de Spaanse cava die de voorbije 15 maanden, zeker op de Belgische markt, furore maakt.

Geen rivaal, maar alternatief
Eén van de Italiaanse schuimwijnen die enerzijds maar al te graag commercieel het cava-verhaal zou kopiëren, maar anderzijds de echte Champagne naar de kroon steken of correcter aanvullen, is de Franciacorta.

Deze Italiaanse moussewijn, in vogelvlucht zo’n 700 kilometer verwijderd van de originele Champagneregio, bezit namelijk één grote troef: in tegenstelling met veel concurrenten, worden de cuvées er ook consequent samengesteld met dezelfde basisdruiven als in Champagne. In casu: Chardonnay en Pinot Noir, waaraan soms een kleine dosis Pinot blanc wordt toegevoegd.

En uiteraard is échte Franciacorta ook steeds het eindproduct van de traditionele ‘methode champenoise’, dus het belletjesproces met de tijdvretende tweede gisting op fles. Deze twee kenmerken vormen zeker een extra bonus met het oog op de internationalisering van het product.

Maar de betere producenten uit Franciacorta, verenigd in het consortium dat ruim 98 procent van alle locale wijnmakers overkoepelt, maakt tenminste niet de strategische fout om zich als klakkeloze imitatie van authentieke Champagne te positioneren. Integendeel: ze willen doelbewust een eigen smaakbeeld promoten, vooral in de haut de gamme sfeer, en zich daarbij vooral presenteren als mousserende wijnfamilie die zich prima laat combineren bij de maaltijd.

Uitermate slim gezien, als u het mij vraagt. Maurizio Zanella, de voorzitter van het Consorzio Per la Tutela Del Franciacorta, verwoordt het zo: “We beschouwen onze mousserende wijn als een alternatief voor Champagne, eerder dan als een rivaal. We produceren hier immers een nicheproduct vergeleken met Champagne.”

Nog veel promotie nodig
Nicheproduct inderdaad, want deze deze D.O.C.G. (Denominazione di Origine Controllata e Garantita) produceert op jaarbasis gemiddeld zo’n 10 miljoen flessen en kan theoretisch een maximale output bereiken van 25 à 30 miljoen stuks. Vergeleken met de nu 32.900 hectare wingerd in Champagne en een jaarproductie die daar recent schommelt tussen de 320 à 340 miljoen flessen, is het meteen duidelijk dat van échte concurrentie geen sprake kan zijn. Daarvoor is Franciacorta een smurfje.

Maar door het microklimaat (hete dagen en koele nachten), de nabijheid van bergen en een meer, plus zijn steenrijk terroir van glaciale oorsprong, kunnen de betere Franciacorta’s vaak meer body dragen dan hun gemiddelde Champagne-collega, en meestal ook minder zuren. Veel Franciacorta smaakt ook beendroog en heeft zeker gastronomische merites.

Maar als u het mij persoonlijk vraagt, komt deze campagne perfect op tijd. Want geef toe: hoe vaak hebt u de voorbije maanden al schuimende Franciacorta in uw glas gehad? Of hoeveel maal zou u deze D.O.C.G. spontaan gekozen hebben als aperitief op restaurant, wanneer de sommelier het u niet per se aangeraden had?

Want dat is toch het kernprobleem: Franciacorta blijft, met zijn pakweg vijftig jaar moderne geschiedenis als beschermde appellatie, voorlopig vrij onbekend buiten Noord-Italië. Ook hier in België zijn het eerder de ‘fanaten’ in onze horeca die deze moussewijn pushen, om tenminste toch eens iets anders te kunnen serveren dan de obligate coupe Champagne of (goedkopere) cava.
(bron: de tijd)

Entry Filed under: Uncategorized