Marco Ricasoli op bezoek in het eerste weekend van september 2009

Snel zijn is de boodschap: mail sturen naar info@stappato.be!

2 comments July 14th, 2009

Bruno Giacosa produceert geen 2006 Barbaresco/Barolo

Eindelijk hebben we een officieel bericht ontvangen van Bruno Giacosa over het al dan niet produceren van het oogstjaar 2006 voor wat betreft zijn Barbaresco- en Barolo-wijnen. We citeren:

“I am doing well and ours vineyards are in very good condition, we hope the summer can continue to be like now and hopefully we could make a great vintage. Coming back to your question for 2006 Barolo/Barbaresco, different journalists (American, Italian, etc..) spoke in these months about this matter, but we never launched a press release. The decision not to bottle Barolo and Barbaresco 2006 is because for us the quality of these wines is good but not good enough for the standard of the Bruno Giacosa winery. For us 2005 has been much more better compared to 2006. Next year, we release the 2007 Barbaresco in February/March.”

Dat Bruno Giacosa in 2006 een beroerte kreeg waardoor hij niet in staat was in de wijnmakerij te werken en waarvan hij ondertussen trouwens volledig hesteld is, lijkt ons niet het doorslaggevend argument geweest te zijn. Bovendien zijn de Barbera-wijnen en de Nebbiolo Valmaggiore in 2006 wel uitgebracht en waren ze van uitstekende, zelfs uitmuntende kwaliteit. Volgens oenoloog Giorgio Lavagna zou de 2006 Barbaresco/Barolo verkocht worden als sfuso of met andere woorden als niet-gebottelde wijn.

We vinden het persoonlijk een eervolle beslissing om de 2006 Barbaresco/Barolo niet te bottelen. Er zijn slechts weinig producenten die hun topwijnen niet produceren wanneer ze geconfronteerd worden met een minder oogstjaar. We denken hierbij aan de massa Super Tuscan-producenten die in 2002, een desastreus oogstjaar, toch hun vlaggenschepen geproduceerd en op de markt gebracht hebben. Jullie weten waarschijnlijk evengoed dat deze 2002’s verre van de kwaliteit benaderen van pakweg een 1999, 2001 of 2004.

M.a.w., chapeau voor Bruno Giacosa dat hij de moed toont om dit zelfs in een jaar als 2006 te doen, als hij van mening is dat het net niet goed genoeg is. Het maakt hem eigenlijk alleen nog legendarischer en het zal met andere woorden weer vechten worden wanneer de 2007 op de markt verschijnt begin volgend jaar.

Add comment July 10th, 2009

Summertime Drinking: Exploring Italy’s Finest Rosés

Antonio Galloni, de man die voor The Wine Advocate (Robert Parker) in Italië proeft, heeft deze maand een selectie gemaakt van Italië’s 16 fijnste roséwijnen en jawel hoe kon het ook anders, de Rosato van Rocca di Montegrossi is erbij en wel op de derde plaats. Hieronder vindt u het verslag.

Rosé continues to be one of the fastest-growing categories of wine in Italy. The best wines are delicious, pair well with a variety of foods and typically offer outstanding quality for the money. Given the increasing focus on rosé, it also appears producers are putting more effort into making quality wines. It was just two years ago that I wrote my first piece on Italian rosés for this site. At the time, the state of affairs was pretty dreadful. Most wines were throwaways, and they tasted like it. Fast forward to 2009 and that is rarely the case anymore. Readers will find a wide array of terrific, high-quality rosés that capture the essence of the varietal and geographic diversity that is Italy’s strong suit. Of course, there are plenty of other wines that make for fine summertime drinking as well. A lighter-bodied red such as unoaked Chianti Classico, Barbera or Langhe Nebbbiolo - served slightly chilled - can be absolutely delicious during the warm summer months.

ROCCA DI MONTEGROSSI - ROSATO DI TOSCANA 2008 - 89p
Rocca di Montegrossi’s 2008 Rosato is simply beautiful. This rich, full-bodied wine shows off well-articulated aromatics that meld into a rich core of ripe fruit. The finish is long and pure. Generally I prefer rosé upon release, but this wine has enough stuffing to drink beautifully for at least another year. Anticipated maturity: 2009-2011.

(source: www.erobertparker.com, by Antonio Galloni)

Add comment July 1st, 2009

Chiaramonte Gulfi (Ragusa), Sicilia

De Etna brengt een Sicilië met twee gezichten teweeg: een westelijk en een oostelijk. In het oosten is de invloed van de grootste nog actieve vulkaan van Europa bepalend voor bodem en klimaat. De vulkanische aarde levert een eigen en uniek terroir op. In deze bijzondere omgeving is Vito Catania, bezieler van het domein Gulfi, actief.
“De zoektocht van de mens naar harmonie en evenwicht in de wijngaard vereist een doorgedreven kennis van de omgeving waarin men werkzaam is”. Zo omschrijft eigenaar Vito zijn credo van de wijnbouw. Gulfi’s doel is het maken van een wijn die de ware expressie is van het land van oorsprong. Er wordt geen poging gedaan om een zogenaamde “producenten wijn” met speciale stempel of “oenologen wijn” te maken.
Het zoeken naar de harmonie met de omgeving gebeurt volgens strikte principes van organische landbouw. Daarvoor wordt de lat hoog gelegd:

- de zeldzaam geworden alberello groeiwijze (boompje) van de wingerds, praktisch onmogelijk om mechanisch te onderhouden en dus kostelijk, maar de beste teeltwijze voor dit gebied;
- geen toegevoegde energie: de wijngaarden worden niet geïrrigeerd, er geen meststoffen gebruikt tenzij de organische van teruggesnoeide stokken die composteren
- geen chemische bestrijdingsmiddelen
- zeer dichte plantdichtheid voor lage opbrengsten voor het bekomen van het beste fruit.

Vito Catania: “Het is nodig ernstig na te denken over het feit dat de keuzes van vandaag invloed zullen hebben op de toekomst. Wie een wijngaard plant zal definitieve beslissingen moeten nemen omdat hij de stokken en wijngaarden zal doorgeven aan de volgende generatie. Dit betekent dat de keuzes niet kunnen worden gemaakt op basis van commerciële principes of de oppervlakkige beweegredenen van een toevallig passerende expert. De interventies in de kelder zijn gebaseerd op respect voor wat de natuur heeft geproduceerd.”

De druif die Sicilië op de wereldwijnkaart heeft gezet is heer men meester bij Gulfi: Nero d’Avola. Maar ook de minder gekende Nerello Mascalese krijgt er een monumentale gestalte . Gulfi maakt een reeks “single vineyard” wijnen met elk hun specifieke terroir expressie. Dit domein heeft de top bereikt met authentieke wijnen. Dat getuigen alle wijnliefhebbers die deze wijnen proeven, dat blijkt ook uit de vele loftuitingen in de gespecialiseerde internationale pers.

2 comments May 5th, 2009

Gemakkelijker kan haast niet : rosé = wit + rood

Dacht u alles te hebben gezien? Dan is het volgende iets wat u toch met verstomming zal slaan, of niet?

Lees geanimeerd verder en laat ons uw mening gerust weten!

Top sommelier Stijn Van der Beken vindt Europees plan niet eens zo slecht

Binnenkort mag roséwijn het product zijn van witte wijn vermengd met rode. Sommelier Stijn Van der Beken vindt dat niet eens een slecht idee.
Schande! Smakeloos! Zottigheid! Wijnkenners begrijpen maar niet waar Europa het háált. Op 27 april zal de Europese Commissie meer dan waarschijnlijk een project van richtlijn goedkeuren dat toelaat dat roséwijn het resultaat kan zijn van witte wijn waar rode wijn aan is toegevoegd. Wijnliefhebbers rillen bij het aanhoren van zoveel oenologische barbarij. Roséwijn hoort het product te zijn van vakmanschap, niet van gemors en geklieder.

Maar topsommelier Stijn Van der Beken vindt dat enige nuance op zijn plaats is. Hij is een van de bekendste sommeliers van Vlaanderen, won verscheidene prijzen en was lange tijd de sommelier van het driesterrenrestaurant Hof Van Cleve van chef Peter Goossens. ‘In eerste instantie zou ik ook gruwen van het idee dat rosé wat bijeengekapte witte en rode wijn zou zijn. Maar als je er dieper over nadenkt, waarom ook niet? Een uitstekende witte wijn, vermengd met een uitstekende rode wijn. In de perfecte verhouding en met respect voor de terroir. Dat kan niet slecht zijn.’

Van der Beken verwijst graag naar de Côtes du Rhônewijnen, waar de rode wijnen het product zijn van een mengeling van verschillende druiven. Syrah, grenache, mourvèdre en - wat de bekende appellatie Châteauneuf-du-Pape betreft - tot tien andere soorten. ‘Kijk naar de beroemde Crozes-Hermitage in de noordelijke Côtes du Rhône. Daar heb je wijnen die bestaan uit tachtig procent syrah en ook vijf procent marsanne, een witte druif. En roséchampagne is toch ook een mix van rode wijn met witte champagne? Dat is tot nu de enige rosé die zo mag worden gemaakt in Europa.’

‘Het belangrijkste is het resultaat. Als dat goed is, moet het kunnen. Maar als deze nieuwe regel ertoe gaat leiden dat er wijnen op de markt komen die het drinken niet waard zijn, dan is het ontegensprekelijk fout.’

En net dat vrezen wijnkenners. Alain Bloeykens, wijnspecialist van Het Nieuwsblad, gruwt in elk geval van het idee. Want, zegt hij, het is Europa helemaal niet te doen om een nieuw procedé om roséwijn te maken. ‘Ze willen af van die immense wijnplas. Elk jaar zijn er duizenden en duizenden hectoliters minderwaardige landwijn die niet verkocht raken. Dat kost Europa - u en ik dus - handenvol geld. De Europese Commissie probeert nu op deze manier om dat overschot weg te werken. Ze gaan slechte wijn mengen met slechte wijn. Het resultaat laat zich raden: rommel. En dat gaan ze dan in onze strot proberen te duwen. Over mijn lijk!’

Het is vooral jammer voor de roséwijnboeren, zegt Bloeykens: ‘De jongste jaren is de roséwijn in opmars. In België is elf tot vijftien procent van alle wijn die wordt gekocht rosé. De mensen beseffen dat het geen inferieure wijn meer is. Maar lang zal die evolutie niet meer duren.’

François Millo, de directeur van het Wijninstituut van de Provence, waar de meeste rosé wordt geproduceerd, vreest een catastrofe: ‘Dit zal de streek tienduizenden banen kosten. De serieuze wijnboeren kunnen nu wel inpakken. Hun product zal zichzelf uit de markt prijzen wegens te duur.’ En dat er op het etiket de vermelding Rosé traditionel zou worden gezet om aan te duiden dat het een échte rosé is en geen mengeling, is een schrale troost. ‘Wie let nu op de kleine lettertjes op een etiket?’

In de regio zijn al meerdere betogingen gehouden tegen het Europese voornemen. Wat de wijnboeren vooral niet begrijpen, is de houding van hun eigen regering. Die zit mee in de werkgroep die het voorstel uitwerkte en protesteerde niet.

Alain Bloeykens: ‘Het is geen geheim dat president Sarkozy iets heeft tegen wijn, en dus ook de Franse regering. Eerst wilden ze gratis proeverijen verbieden, omdat dat alcoholisme in de hand zou werken. Daarna bestelden ze een onderzoek waaruit moest blijken dat wijn kankerverwekkend zou zijn. En nu dit weer. Sarkozy is ziek.’ (bron nieuwsblad.be)

Add comment March 13th, 2009

Een nieuwe aanwinst in ons assortiment : Poggio Scalette – Il Carbonaione Alta Valle della Greve

From legendary winemaker Vittorio Fiore, a wine that represents the highest expression of Sangiovese: supple, rich, dense and long lived… a benchmark Supertuscan!

Dit is één van de vele omschrijvingen die men kan vinden op het internet over onze nieuwe aanwinst Il Carbonaione. Dat Poggio Scalette een topdomein is staat vast, maar wie zijn de mensen erachter en waar is het juist gelegen en wat zijn de karakteristieken van deze wijnen? Tijd voor wat meer duiding rond het domein Poggio Scalette.

Waar gelegen?

Het domein is gelegen in het hartje van Greve in Chianti. De heuvels rond de Greve-vallei vormen ontegensprekelijk één van de beste locaties in Italië voor het verbouwen van wijn en olijven. De combinatie van terroir en ligging ten opzicht van de zon dragen bij tot de schitterende kwaliteit van deze wijnen. Greve in Chianti is genoemd naar een rivier dat door dit dorp stroomt en ontspringt in een klein dorpje in de heuvels. Het is bovendien een van de belangrijkste historische centra van de Chianti Classico-regio.

Het wijndomein

Poggio Scalette zelf dankt zijn naam aan het landschap dat vooral bestaat uit stenen muren die de terrasbouw waarop de wijngaarden zijn aangeplant ondersteunen. Van op een afstand lijkt het dan ook alsof het mogelijk is om de heuvels rond Greve te gaan beklimmen via een trap.

Het domein werd na de dood van de vorige eigenaars een beetje aan zijn lot overgelaten tot wanneer Vittorio Fiore, een van de bekendste wijnmakers uit Italië, samen met zijn vrouw Adriana de wijngaard ontdekte in 1991. In 1996 slaagde Vittorio er in om 42 aren bij aan te planten waardoor hij het domein een beetje kon uitbreiden tot een totaal van ongeveer 18 hectaren. Niet veel dus maar genoeg om schitterende wijnen te gaan produceren! Daarenboven werd er al gauw ontdekt dat de eerste aangeplante wijngaarden van het domein, Il Carbonaione, dateerden uit de periode na WO I (periode 1914-1918) hetgeen zoveel wil zeggen dat vele van deze wijnstokken al meer dan 70 jaar oud zijn. Het is dan ook geen raadsel waar Il Carbonaione de dag van vandaag zijn intensiteit en complexiteit vandaan haalt. De aangeplante druiven zijn een kloon van de bekende Sangiovese di Lamole-variëteit.

Vandaag de dag wordt het domein geleid door Vittorio en zijn zoon Jurij, die op zijn beurt ook begeesterd is door het wijnmaken, en samen slagen ze er in hun kleine, maar gezellige Azienda een productie van ongeveer 30 000 à 35 000 flessen van Il Carbonaione te produceren.

Naast dit belangrijkste product van het huis maken ze ook nog een beperkte oplage Chardonnay, hetgeen volledig wordt opgekocht door Enoteca Pinchiorri . Ook de productie van de Piantonaia, een monocépage Merlot, wordt door deze befaamde 3 sterren Enoteca in Firenze nagenoeg volledig opgekocht. Het moet gezegd zijn dat van die laatste er toch een paar flessen beschikbaar zullen zijn.

Karakteristieken van de wijn

Il Carbonaione is gemaakt van 100% Sangiovese di Lamole van wijnstokken die om en bij de 70 jaar oud en gelegen op een hoogte van ongeveer 400 -420 meter boven de zeespiegel. De wijn ondergaat een maceratie van ongeveer 12 dagen waarna het op vaten (Allier, Vosges, Nevers en Amerikaanse eik) gaat gedurende 18 maanden en tenslotte nog 6 maanden rijpt op fles alvorens gelanceerd te worden op de markt.

Robert Parker

Vintage 2004
eRobertParker - Issue #177 (June 2008) - 94 points - Father and son team Jurij and Vittorio Fiore make wines of much distinction at their small winery. The property is located in the hills of Greve…. Their top wine is Il Carbonaione, a 100% Sangiovese (from the Lamole clone) aged predominantly in small French oak barrels which has a track record of aging very well, even in smaller vintages.
“It bursts from the glass with layers of deeply spiced, mentholated fruit. Sweet and expansive on the palate, this powerful, dense wine offers superb balance. Today the tannins are somewhat imposing, so further bottle age seems prudent. Anticipated maturity: 2014-2024.”

Bekijk hier de flessen Il Carbonaione op Enoteca Stappato.

Add comment November 28th, 2008

4e Open Flessendag

Voor de 4e keer organiseert Stappato een Open Flessendag.

Op 23 november aanstaande kunt u wederom genieten van meer dan 40 referenties van onze Italiaanse wijnen, in het bijzijn van topproducenten Poliziano en Le Vigne di Zamò en met een door onze Italiaanse mama ter plekke gemaakte risotto of pasta ter uwer genot. Als klap op de vuurpijl krijgt u aan het eind van uw proeverij een kristallen glas van Spiegelau cadeau t.w.v. € 8,50.

Dit alles gaat door in de Sint Geertrui-abdij te Leuven. Door het succes van onze vorige edities vragen we u wel even vrijblijvend in te schrijven zodat we kunnen inschatten hoeveel mensen er aanwezig zullen zijn.

Inschrijving en alle andere info vindt u hier. Tot dan!

Salute e saluti

Add comment October 30th, 2008

Robert Parker scores van Castello di Monsanto

In de juni-editie van Robert Parker’s wereldbefaamde “The Wine Advocate” krijgen we de meest recente quotering voor de wijnen van één van onze tophuizen, Castello di Monsanto. Hieronder vindt u de commentaar van Antonio Galloni.

Mijn meest recente bezoek aan Castello di Monsanto was memorabel. Bovenop de actuele wijnen heb ik de kans gekregen om een aantal van de oudere jaargangen van de topwijn van het huis te proeven, de Chianti Classico Riserva Il Poggio. Monsanto is één van de weinige huizen die een uitgebreide selectie bewaart van voorbije jaargangen, waarvan het elk jaar enkele heruitbrengt voor een kleine selectie klanten. Ik hoef u niet te vertellen dat in het huidige klimaat van verzamelaars, waar de herkomst en kwaliteit van topwijnen steeds meer onder druk komen te staan, het kunnen aanbieden van perfect bewaarde oudere jaargangen met bewezen herkomst een fantastische service is naar de klant. Complimenten aan eigenares Laura Bianchi en oenoloog Andrea Giovannini. Dit zijn simpelweg prachtige wijnen. Hoewel de Chianti’s van Monsanto ronduit indrukwekkend zijn, zouden de geïnteresseerden zeker de Nemo (Cabernet Sauvignon) niet mogen vergeten, welke in zowel 2003 als 2004 een geweldig resultaat heeft opgeleverd. Het gebruik van Franse eik blijkt hier zeer gepast voor de druif, en de wijnen zijn adembenemend. Nemo is gemaakt met druiven uit de Il Mulino wijngaard, die is aangeplant in 1976. - Antonio Galloni - The Wine Advocate # 177 Juni 2008

Indien u klikt op (more) hieronder vindt u de scores van de wijnen die door Antonio Galloni zijn gedegusteerd. Zijn commentaar hebben we niet vertaald naar het Nederlands, indien u vragen heeft aarzel dan niet ze te stellen via een comment. Veel lees- en degustatieplezier!

2004 Castello di Monsanto Chianti Classico Riserva Il Poggio

The 2004 Chianti Classico Riserva Il Poggio is simply gorgeous. It is a layered, finessed wine of notable detail, with tons of potential hiding behind its restrained facade. With air, notes of earthiness, tobacco, spices, menthol and dark fruit gradually emerge from this classically built wine. Although the wine is beautifully balanced today, it requires additional cellaring to blossom fully. In 2004 Il Poggio was aged exclusively in aged tonneaux, which signals a move away from a percentage of new oak and smaller barrels that recent previous vintage had seen. The change in aging regime seems to allow for the full breadth of the unique qualities of Sangiovese and the Il Poggio vineyard to come through. Anticipated maturity: 2014-2029.

De Chianti Classico Riserva Il Poggio 2004 op Stappato

2003 Castello di Monsanto Chianti Classico Riserva Il Poggio

The 2003 Chianti Classico Riserva Il Poggio is a firm, weighty version of this wine. The heat of the vintage has produced a plump, opulent Il Poggio redolent of earthiness, tobacco, smoke, spices and dark fruit. The tannins are big, yet well-integrated, the only open question is whether the fruit will last as long as the wine’s structural components. Still, this is a pretty Il Poggio with plenty of upside. In 2003 Il Poggio was aged in French oak barriques of which 40% were new. Anticipated maturity: 2011-2025.

De Chianti Classico Riserva Il Poggio 2003 op Stappato

2001 Castello di Monsanto Chianti Classico Riserva Il Poggio

Monsanto’s 2001 Chianti Classico Riserva Il Poggio reveals earthiness, menthol, spices, leather and ripe dark fruit in a full-bodied expression of this wine. The 2001 remains an intense Il Poggio with an additional dimension of volume and sweetness from the French oak, which is very prominent in this vintage. That said, this is a wine that offers considerable upside from further cellaring. In 2001 Il Poggio was aged in French oak barriques of which 40% were new. Anticipated maturity: 2011-2026.

1999 Castello di Monsanto Chianti Classico Riserva Il Poggio

Made from a blend of 90% Sangioveto, 7% Canaiolo and 3% Colorino, it spent 18 months in used French oak barrels. The single-vineyard 1999 Chianti Classico Riserva Il Poggio is another strong effort from this property. It opens with beautiful aromatics followed by deeply expressive notes of leather, spices, mint, tobacco and sweet dark fruit. Made in a big, muscular style, it will benefit from another few years in the bottle which will allow its full range of tertiary nuances to develop. This blend of 90% Sangioveto, 7% Canaiolo and 3% Colorino was aged in new and used French oak barrels for 18 months. Anticipated maturity: 2009- 2019.

This is a lovely set of releases from Castello di Monsanto, one of Chianti Classico’s most historically important estates. Proprietor Fabrizio Bianchi was at the forefront of many innovations that later became standard practice. In the early 1960s Monsanto pioneered the concept of the single-vineyard wines, and its Il Poggio is credited as being the first such Chianti Classico. In the years that followed Bianchi removed the traditional white varietals from the Chianti blend, years before other producers followed suit. Today Monsanto makes wines in a slightly more updated style that remains very much connected to the past, and most importantly, to its unique terroir.

1982 Castello di Monsanto Chianti Classico Riserva Il Poggio

Monsanto’s 1982 Chianti Classico Riserva Il Poggio is wine I could spend an entire day contemplating. The aromas and flavors meld together seamlessly as this powerful yet graceful wine flows from the glass. Vibrant red cherries, tobacco and spices come to life in a beautiful expression of the Il Poggio vineyard. This wine spent two and half years in cask. The tannins remain firm, and suggest at least another decade of glorious drinking lies ahead. The 1982 Il Poggio is a re-release directly from the estate. Anticipated maturity: 2008-2018.

1977 Castello di Monsanto Chianti Classico Riserva Il Poggio

The 1977 Chianti Classico Riserva Il Poggio presents a more advanced profile than the 1982, with a softer and more ethereal personality in its caramel, worn-in leather, pine, mint, spices, dried fruits and macerated cherries. Its slightly oxidative notes are those of a fully mature wine, yet it possess notable depth and presence on the palate. Still, I would suggest drinking this wine over the next few years. The 1977 Il Poggio is a re-release directly from the estate. Anticipated maturity: 2008-2013.

2004 Castello di Monsanto Nemo IGT

In 2004 the Nemo (Cabernet Sauvignon) shares a lot of stylistic qualities with Il Poggio. It is more varietally expressive than the 2003 Nemo tasted alongside it, with dark cherries, menthol, spices and sweet herbs that flow from its powerful, layered frame. It reveals considerable depth not to mention tons of potential although it comes across as somewhat reticent today. Though not inexpensive in absolute terms I would be hard pressed to name another Tuscan wine that delivers this level of quality and pure drinking pleasure for the money. Anticipated maturity: 2014-2029.

De Nemo IGT 2004 op Stappato

2003 Castello di Monsanto Nemo IGT

The 2003 Nemo (Cabernet Sauvignon) is a plump, engaging wine loaded with ripe dark fruit. It shows awesome richness and an elegant, refined personality, even if what comes through is more vineyard character than varietal expression. With air and food this wine could be enjoyed today, although it is best left alone in the cellar for at least a few years. The use of oak is much more harmonious than Il Poggio in this vintage. This is a stunning wine, not to mention one of the top wines from Tuscany in 2003. If it sounds like I was blown away by this wine, I was. Though not inexpensive in absolute terms I would be hard pressed to name another Tuscan wine that delivers this level of quality and pure drinking pleasure for the money. Anticipated maturity: 2010-2028.

De Nemo IGT 2003 op Stappato

2006 Castello di Monsanto Chianti Classico

Monsanto’s 2006 Chianti Classico is an elegant, finessed wine loaded with sweet, ripe fruit. Classy and elegant at this level, it offers lovely weight and a perfumed personality. The estate’s Chianti Classico is aged in equal parts tonneaux and steel. At the moment, this wine is not imported into the U.S., but should be available elsewhere. Anticipated maturity: 2008-2012.

De Chianti Classico 2006 op Stappato

2005 Castello di Monsanto Chianti Classico Riserva

The 2005 Chianti Classico Riserva reveals a profile of red berries, herbs, crushed flowers and spices. The wine possesses an attractive up-front personality and finessed tannins, but it does taper off a bit on the mid-palate. In this rain-plagued vintage Monsanto did not produce its Riserva Il Poggio, and the best fruit from that site was added to this Riserva bottling, which was aged in a variety of used French oak barrels. Anticipated maturity: 2008-2017.

De Chianti Classico Riserva 2005 op Stappato

(bron: The Wine Advocate # 177, Juni 2008)

1 comment July 24th, 2008

Castello di Monsanto & Andrea Giovannini

Vrijdagmorgen 22 februari 2008, 10h stipt.

Een 7-koppige delegatie van wijnliefhebbers staat te wachten op wat achteraf een onvergetelijke ervaring zou worden. Het was reeds mijn vierde bezoek aan Castello di Monsanto, het Chianti-domein in Toscane waar ik bijna 8 jaar geleden mijn hart verloren heb.

Toen Fabrizio Bianchi in 1961 Monsanto opkocht, werd hij één van de pioneers in de moderne revolutie binnen de Chianti-makers. Zijn strijd voor het afschaffen van het verplichte percentage witte druiven in Chianti-wijnen, evenals het verkrijgen van toelating om roestvrij-stalen vaten te gebruiken voor de gisting, brachten de Chianti-traditie tot een nieuwe hoogte. De geschiedenis van Monsanto begint in 1962. Toen maakte hij zijn eerste jaargang met als belangrijkste drijfveer de eerste cru te maken in het Chianti Classico-gebied. Daartoe werd de wijngaard Il Poggio, een uitstekend gelegen perceel, steen voor steen vrijgemaakt. Dit perceel levert de Il Poggio Riserva op, een uitzonderlijke Chianti die alleen in de grote jaren wordt gebotteld. Het terroir van Castello di Monsanto is een synergie tussen het land, zijn geschiedenis, klimaat en ecosysteem.

Vandaag de dag leidt de dochter Laura Bianchi het domein geruggensteund door oenoloog Andrea Giovannini. Hij is sinds 2001 werkzaam bij Castello di Monsanto en was voorheen de grote man was achter Ornellaia. Andrea is misschien wel de oenoloog die het best van allemaal de Sangiovese-druif begrijpt en dit levert dan ook uitzonderlijke resultaten op.

(v.l.n.r. Jens Van Vlem, Laura Bianchi, Andrea Giovannini en Jeroen Vandensande)

Il Poggio Chianti Classico Riserva, gemaakt van 90% Sangiovese en 10% Canaiolo en Colorino, is het vlaggenship van het domein. De druiven zijn afkomstig van de Il Poggio-wijngaard (5,5 hectare groot op 310 meter hoogte). Het was de eerste Chianti Classico Cru en ook vandaag is deze wijn het meest prestigieuze product van de Azienda. De wijn staat dan ook wereldwijd bekend als één van de beste Chianti die er bestaan. Il Poggio kenmerkt zich door zeer edele aroma’s in de neus en een grote finesse in de mond. Het is een wijn die schitterend kan ouderen tot meer dan 20 jaar, hetgeen vandaag de dag niet meer als evident wordt beschouwd in de wijnwereld. In het begin smaken we jong, rijp fruit. Na een aantal jaar krijgen we meer aroma’s van gedroogd fruit, zoals gedroogde vijg en op zijn hoogtepunt krijgen we de edele aroma’s van tabak en cederhout (het sigarenkistje). Gewoon groots!

Na een uitgebreide rondleiding in de indrukwekkende kelders hadden we het genoegen om tijdens de lunch de nieuwe jaargangen te proeven, alsook enkele oudere jaren. We startten met de Fabrizio Bianchi Chardonnay 2005 en 2006, die beide niet moeten onderdoen voor hun grote broers uit pakweg Chablis of Puligny-Montrachet. Vervolgens kwamen achtereenvolgens de Chianti Monrosso 2006, de Chianti Classico 2006 en de Chianti Cl. Riserva 2005 aan de beurt; elk top in hun soort. Dit was echter het begin. Zowel Nemo 2004, een monocépage Cabernet Sauvignon met een complexiteit die men zelden in Bordeaux terugvindt, als Il Poggio Chianti Cl. Riserva 2004 overtroffen alle verwachtingen. Het oogstjaar 2004 is voor deze cru’s misschien wel het grootste van de laatse 10 jaar. Tenslotte degusteerden we Il Poggio 1999, perfect geouderd en mooi in balans maar nog jaren potentieel, Il Poggio 1982, nog vol rijp fruit en zeer genietbaar, en Fabrizio Bianchi Sangiovese 1975, hun Sangiovese uit de experimentele Scanni-wijngaard. Voor deze laatste heb ik woorden te kort. Deze wijn had alles: complexiteit, elegantie, finesse, edele tannines en een verfijnde afdronk. Zelden zo’n grootse wijn geproefd.

Jeroen Vandensande

Add comment February 22nd, 2008