Posts filed under 'Uncategorized'
Nu Champagne commercieel echt aan een calvarietocht bezig is - in sommige productsegmenten werd er de laatste trimesters zelfs tot 30 procent minder verkocht -, willen natuurlijk andere mousserende appellaties een deel van deze verloren koek inpalmen. Hun stimulus en groot voorbeeld is duidelijk de Spaanse cava die de voorbije 15 maanden, zeker op de Belgische markt, furore maakt.
Geen rivaal, maar alternatief
Eén van de Italiaanse schuimwijnen die enerzijds maar al te graag commercieel het cava-verhaal zou kopiëren, maar anderzijds de echte Champagne naar de kroon steken of correcter aanvullen, is de Franciacorta.
Deze Italiaanse moussewijn, in vogelvlucht zo’n 700 kilometer verwijderd van de originele Champagneregio, bezit namelijk één grote troef: in tegenstelling met veel concurrenten, worden de cuvées er ook consequent samengesteld met dezelfde basisdruiven als in Champagne. In casu: Chardonnay en Pinot Noir, waaraan soms een kleine dosis Pinot blanc wordt toegevoegd.
En uiteraard is échte Franciacorta ook steeds het eindproduct van de traditionele ‘methode champenoise’, dus het belletjesproces met de tijdvretende tweede gisting op fles. Deze twee kenmerken vormen zeker een extra bonus met het oog op de internationalisering van het product.
Maar de betere producenten uit Franciacorta, verenigd in het consortium dat ruim 98 procent van alle locale wijnmakers overkoepelt, maakt tenminste niet de strategische fout om zich als klakkeloze imitatie van authentieke Champagne te positioneren. Integendeel: ze willen doelbewust een eigen smaakbeeld promoten, vooral in de haut de gamme sfeer, en zich daarbij vooral presenteren als mousserende wijnfamilie die zich prima laat combineren bij de maaltijd.
Uitermate slim gezien, als u het mij vraagt. Maurizio Zanella, de voorzitter van het Consorzio Per la Tutela Del Franciacorta, verwoordt het zo: “We beschouwen onze mousserende wijn als een alternatief voor Champagne, eerder dan als een rivaal. We produceren hier immers een nicheproduct vergeleken met Champagne.”
Nog veel promotie nodig
Nicheproduct inderdaad, want deze deze D.O.C.G. (Denominazione di Origine Controllata e Garantita) produceert op jaarbasis gemiddeld zo’n 10 miljoen flessen en kan theoretisch een maximale output bereiken van 25 à 30 miljoen stuks. Vergeleken met de nu 32.900 hectare wingerd in Champagne en een jaarproductie die daar recent schommelt tussen de 320 à 340 miljoen flessen, is het meteen duidelijk dat van échte concurrentie geen sprake kan zijn. Daarvoor is Franciacorta een smurfje.
Maar door het microklimaat (hete dagen en koele nachten), de nabijheid van bergen en een meer, plus zijn steenrijk terroir van glaciale oorsprong, kunnen de betere Franciacorta’s vaak meer body dragen dan hun gemiddelde Champagne-collega, en meestal ook minder zuren. Veel Franciacorta smaakt ook beendroog en heeft zeker gastronomische merites.
Maar als u het mij persoonlijk vraagt, komt deze campagne perfect op tijd. Want geef toe: hoe vaak hebt u de voorbije maanden al schuimende Franciacorta in uw glas gehad? Of hoeveel maal zou u deze D.O.C.G. spontaan gekozen hebben als aperitief op restaurant, wanneer de sommelier het u niet per se aangeraden had?
Want dat is toch het kernprobleem: Franciacorta blijft, met zijn pakweg vijftig jaar moderne geschiedenis als beschermde appellatie, voorlopig vrij onbekend buiten Noord-Italië. Ook hier in België zijn het eerder de ‘fanaten’ in onze horeca die deze moussewijn pushen, om tenminste toch eens iets anders te kunnen serveren dan de obligate coupe Champagne of (goedkopere) cava.
(bron: de tijd)
September 18th, 2009
Eigenaar Marco Ricasoli van het domein Rocca di Montegrossi zal in het weekend van 4 en 5 september opnieuw te gast zijn in onze Enoteca. Zoals vorig jaar zal een diner plaatsvinden waarbij we o.a. de nieuwe Vigneto San Marcellino Chianti Classico 2006 in primeur zullen presenteren.
Men kan inschrijven voor dit exclusief diner op vrijdagavond 4 en zaterdagavond 5 september (slechts 14 plaatsen per avond). Prijs 85€ pp te betalen op het event.
Snel zijn is de boodschap: mail sturen naar info@stappato.be!
July 14th, 2009
Eind mei was de kogel dan toch officieel door de kerk: de Italiaanse overheid besloot dat de huidige Prosecco di Conegliano e Valdobbiadine DOC een upgrading krijgt. Met ingang van het oogstjaar 2009 en vanaf 1 augustus eerstkomende zal Prosecco officieel als een DOCG, dus een appellatie met extra ‘garantita’ (garantie) door het leven mogen gaan, de Italiaanse topqualificatie. De IGT-zone tussen Friuli en Veneto van haar kant promoveert mee tot de DOC-status, dus groeit uit tot een volwaardige herkomstbenaming.
Minder opbrengst, hogere prijzen?
Uiteraard kleven er aan deze opwaardering ook nieuwe verplichtingen en strengere productieregels voor de betrokken wijnmakers. In beide gevallen worden vooral de maximumopbrengsten teruggeschroefd.
De DOCG Prosecco mag voortaan 5 hl/ha minder produceren en dus maximaal nog 90 hl/ha i.p.v. 95 hl/ha verwerken met recht op de appellatie. Nog strenger wordt de DOC: het nu ronduit waanzinnig hoge 180 hl/ha wordt gereduceerd tot maximaal 126 hl/ha.
De reductie qua rendementen maakt niet iedereen gelukkig, want er gaan nu al stemmen op dat dit tot waarschijnlijk tot flinke prijsverhogingen gaat leiden. Sommige huizen vrezen dat ze vooral voor de DOC-zone zo’n kwart van hun productie gaan kwijtspelen omdat ze zoveel minder mogen produceren. Er zouden door deze ingreep in totaal in heel de zone zo’n 50 miljoen flessen minder van het oogstjaar 2009 op de markt belanden, wat vooral aan de onderkant van het gamma de prijsdruk verhoogt. En als de kleintjes hun prijskaart opvoeren, waarom zou het topgamma dan niet snel volgen? Het leuke hier is dat ons Prosecco huis, Collalto, eigenlijk al voldoet aan de bovenvermelde eisen waardoor de prijsimpact een stuk kleiner zal zijn dan andere huizen die nog niet voldoen aan de eisen.
Isabella Collalto : “It is with great satisfaction that I note the advancement to DOCG status of the Prosecco di Conegliano e Valdobbiadene. Our own 150 hectares of estate vineyards are all in the classic zone of Conegliano, and we have been awaiting for considerable time now official recognition of the uniqueness of this historical prosecco growing area. The prosecco vineyards here are located on the first band of hills, in outstanding soils of sandy marl, in positions that are well ventilated but protected from cold northerly winds. Plenty of sun and air ensure fine levels of sugar in the grapes, and in the wines appealing scents of smooth, fully-ripe fruit and a palate that is full bodied, crisp, and velvety. Prosecco has become a very fashionable wine, with the result that almost every province in north-eastern Italy will in all likelihood be producing a DOC Prosecco. It was all the more imperative therefore to delimit a more specific DOCG denomination, which will make it possible for the more discriminating wine lovers to select with absolute certainty Proseccos from the only “cru-status” zone, wines marked by the undeniable characteristics of superior quality.”
Imitatie krijgt een klap
De producenten zouden eigenlijk heel blij zouden moeten zijn met dit officieel keumerk, omdat per 1 augustus e.k. er eindelijk een hogere beschermingsgraad voor hun appellatie geldt dat misschien namakers zal afschrikken.
Want wie niet binnen de nieuwe afgebakende herkomstbenaming valt, zal vanaf nu de doopnaam ‘Prosecco’ niet meer mogen gebruiken, maar moet zich met het synoniem ‘Glera‘ behelpen. Dat natuurlijk commercieel zo goed als waardeloos is, omdat geen kat het kent.
June 30th, 2009
Het gebeurt niet elke dag, maar zopas werd beslist om het appellatiepatrimonium van Piemonte uit te breiden met een gloednieuwe beschermde herkomstbenaming: de D.O.C. Alba.
We zijn de tel kwijt, maar dit moet stilaan nummer 44 of 45 zijn in deze wijnregio, die trouwens ook kan rekenen op 12 D.O.C.G.’s .
Een cuvée wordt straks pas toegelaten tot deze nieuwbakken appellatie als hij enerzijds uit één van de 47 afgebakende ‘comuni’ komt en anderzijds minimaal 70 procent Nebbiolo-druiven en 15 procent Barbera bevat. De resterende 15 procent mag de wijnmaker naar eigen goeddunken en gevoel aan de eindmix toevoegen, weliswaar uitsluitend met locale variëteiten.
Vanwaar deze plotse démarche?
Dat Alba nu in de prijzen valt en voortaan officieel een eigen D.O.C. mag dragen, werd naar verluidt louter door commerciële motieven ingefluisterd. De stad Alba is namelijk een toeristenmagneet die internationaal wijd gekend is, dus zo’n zelfstandige appellatie zal vermoedelijk geen windeieren leggen en voldoende kopers aanzuigen.
(bron : De Tijd)
May 15th, 2009
De Etna brengt een Sicilië met twee gezichten teweeg: een westelijk en een oostelijk. In het oosten is de invloed van de grootste nog actieve vulkaan van Europa bepalend voor bodem en klimaat. De vulkanische aarde levert een eigen en uniek terroir op. In deze bijzondere omgeving is Vito Catania, bezieler van het domein Gulfi, actief.
“De zoektocht van de mens naar harmonie en evenwicht in de wijngaard vereist een doorgedreven kennis van de omgeving waarin men werkzaam is”. Zo omschrijft eigenaar Vito zijn credo van de wijnbouw. Gulfi’s doel is het maken van een wijn die de ware expressie is van het land van oorsprong. Er wordt geen poging gedaan om een zogenaamde “producenten wijn” met speciale stempel of “oenologen wijn” te maken.
Het zoeken naar de harmonie met de omgeving gebeurt volgens strikte principes van organische landbouw. Daarvoor wordt de lat hoog gelegd:
- de zeldzaam geworden alberello groeiwijze (boompje) van de wingerds, praktisch onmogelijk om mechanisch te onderhouden en dus kostelijk, maar de beste teeltwijze voor dit gebied;
- geen toegevoegde energie: de wijngaarden worden niet geïrrigeerd, er geen meststoffen gebruikt tenzij de organische van teruggesnoeide stokken die composteren
- geen chemische bestrijdingsmiddelen
- zeer dichte plantdichtheid voor lage opbrengsten voor het bekomen van het beste fruit.
Vito Catania: “Het is nodig ernstig na te denken over het feit dat de keuzes van vandaag invloed zullen hebben op de toekomst. Wie een wijngaard plant zal definitieve beslissingen moeten nemen omdat hij de stokken en wijngaarden zal doorgeven aan de volgende generatie. Dit betekent dat de keuzes niet kunnen worden gemaakt op basis van commerciële principes of de oppervlakkige beweegredenen van een toevallig passerende expert. De interventies in de kelder zijn gebaseerd op respect voor wat de natuur heeft geproduceerd.”
De druif die Sicilië op de wereldwijnkaart heeft gezet is heer men meester bij Gulfi: Nero d’Avola. Maar ook de minder gekende Nerello Mascalese krijgt er een monumentale gestalte . Gulfi maakt een reeks “single vineyard” wijnen met elk hun specifieke terroir expressie. Dit domein heeft de top bereikt met authentieke wijnen. Dat getuigen alle wijnliefhebbers die deze wijnen proeven, dat blijkt ook uit de vele loftuitingen in de gespecialiseerde internationale pers.
May 5th, 2009
Vini d’Italia, de bekende en invloedrijke Italiaanse wijngids die bekend staat om zijn ‘tre bicchieri’ (drie glazen) die het toekent aan de beste wijnen, wordt vanaf nu alleen door de uitgeverij Gambero Rosso gemaakt. De samenwerking met Slow Food wordt na 22 jaar stopgezet.
De eerste Vini d’Italia verscheen in 1987. Vini d’Italia verschijnt traditioneel eind oktober. Naast de Italiaanse editie zijn er ook Engelse en Duitse uitgaven van de gids. Dit jaar zal de wijnbijbel dus voor het eerst worden gemaakt zonder de medewerking van Slow Food. Deze laatste organisatie zal eind dit jaar wel zijn eigen wijngids uitbrengen over gewone, doordeweekse wijnen, de Guida al Vino Quotidiano. Volgens de Italiaanse krant La Stampa komt de scheiding er omwille van filosofische verschillen tussen de beide organisaties. Slow Food zou meer aandacht willen besteden aan eerlijke en milieubewuste wijnbouw, terwijl Gambero Rosso meer oog heeft voor de commerciële en duurdere aspecten van de wijnmarkt. (source: weblog spqr)
April 21st, 2009
Dacht u alles te hebben gezien? Dan is het volgende iets wat u toch met verstomming zal slaan, of niet?
Lees geanimeerd verder en laat ons uw mening gerust weten!
Top sommelier Stijn Van der Beken vindt Europees plan niet eens zo slecht
Binnenkort mag roséwijn het product zijn van witte wijn vermengd met rode. Sommelier Stijn Van der Beken vindt dat niet eens een slecht idee.
Schande! Smakeloos! Zottigheid! Wijnkenners begrijpen maar niet waar Europa het háált. Op 27 april zal de Europese Commissie meer dan waarschijnlijk een project van richtlijn goedkeuren dat toelaat dat roséwijn het resultaat kan zijn van witte wijn waar rode wijn aan is toegevoegd. Wijnliefhebbers rillen bij het aanhoren van zoveel oenologische barbarij. Roséwijn hoort het product te zijn van vakmanschap, niet van gemors en geklieder.
Maar topsommelier Stijn Van der Beken vindt dat enige nuance op zijn plaats is. Hij is een van de bekendste sommeliers van Vlaanderen, won verscheidene prijzen en was lange tijd de sommelier van het driesterrenrestaurant Hof Van Cleve van chef Peter Goossens. ‘In eerste instantie zou ik ook gruwen van het idee dat rosé wat bijeengekapte witte en rode wijn zou zijn. Maar als je er dieper over nadenkt, waarom ook niet? Een uitstekende witte wijn, vermengd met een uitstekende rode wijn. In de perfecte verhouding en met respect voor de terroir. Dat kan niet slecht zijn.’
Van der Beken verwijst graag naar de Côtes du Rhônewijnen, waar de rode wijnen het product zijn van een mengeling van verschillende druiven. Syrah, grenache, mourvèdre en - wat de bekende appellatie Châteauneuf-du-Pape betreft - tot tien andere soorten. ‘Kijk naar de beroemde Crozes-Hermitage in de noordelijke Côtes du Rhône. Daar heb je wijnen die bestaan uit tachtig procent syrah en ook vijf procent marsanne, een witte druif. En roséchampagne is toch ook een mix van rode wijn met witte champagne? Dat is tot nu de enige rosé die zo mag worden gemaakt in Europa.’
‘Het belangrijkste is het resultaat. Als dat goed is, moet het kunnen. Maar als deze nieuwe regel ertoe gaat leiden dat er wijnen op de markt komen die het drinken niet waard zijn, dan is het ontegensprekelijk fout.’
En net dat vrezen wijnkenners. Alain Bloeykens, wijnspecialist van Het Nieuwsblad, gruwt in elk geval van het idee. Want, zegt hij, het is Europa helemaal niet te doen om een nieuw procedé om roséwijn te maken. ‘Ze willen af van die immense wijnplas. Elk jaar zijn er duizenden en duizenden hectoliters minderwaardige landwijn die niet verkocht raken. Dat kost Europa - u en ik dus - handenvol geld. De Europese Commissie probeert nu op deze manier om dat overschot weg te werken. Ze gaan slechte wijn mengen met slechte wijn. Het resultaat laat zich raden: rommel. En dat gaan ze dan in onze strot proberen te duwen. Over mijn lijk!’
Het is vooral jammer voor de roséwijnboeren, zegt Bloeykens: ‘De jongste jaren is de roséwijn in opmars. In België is elf tot vijftien procent van alle wijn die wordt gekocht rosé. De mensen beseffen dat het geen inferieure wijn meer is. Maar lang zal die evolutie niet meer duren.’
François Millo, de directeur van het Wijninstituut van de Provence, waar de meeste rosé wordt geproduceerd, vreest een catastrofe: ‘Dit zal de streek tienduizenden banen kosten. De serieuze wijnboeren kunnen nu wel inpakken. Hun product zal zichzelf uit de markt prijzen wegens te duur.’ En dat er op het etiket de vermelding Rosé traditionel zou worden gezet om aan te duiden dat het een échte rosé is en geen mengeling, is een schrale troost. ‘Wie let nu op de kleine lettertjes op een etiket?’
In de regio zijn al meerdere betogingen gehouden tegen het Europese voornemen. Wat de wijnboeren vooral niet begrijpen, is de houding van hun eigen regering. Die zit mee in de werkgroep die het voorstel uitwerkte en protesteerde niet.
Alain Bloeykens: ‘Het is geen geheim dat president Sarkozy iets heeft tegen wijn, en dus ook de Franse regering. Eerst wilden ze gratis proeverijen verbieden, omdat dat alcoholisme in de hand zou werken. Daarna bestelden ze een onderzoek waaruit moest blijken dat wijn kankerverwekkend zou zijn. En nu dit weer. Sarkozy is ziek.’ (bron nieuwsblad.be)
March 13th, 2009
Chinezen laten wijn rijpen in paar minuten
Chinese onderzoekers hebben een middel gevonden om wijn in een paar minuten tijd een paar jaar ouder te laten worden.
Volgens sommeliers die de behandelde flessen blind proefden, was het resultaat goed. De Chinezen van de universiteit van Guangzhuo ontwikkelden een methode op basis van stroomstoten die de aroma-ontwikkeling versnellen van de wijn.
Zulke technieken zijn niet nieuw, zegt Alain Bloeykens, wijnspecialist voor Het Nieuwsblad/De Gentenaar . ‘Er zijn in de handel toestelletjes te koop die beloven de wijn in geen tijd - een kwestie van seconden, zeggen ze - op dronk te brengen. Op zich is daar niets mis mee. Maar het nut ervan ontgaat me.’
Tegenwoordig brengen de producenten wijnen op de markt waarvan het niet de bedoeling is dat ze nog een tijdje rijpen in de kelder. ‘De nieuwe trend is jong, fris en fruitig. Zulke wijnen al dan niet mechanisch laten verouderen heeft geen zin. Zeventig procent van de wijnen die op de markt worden gebracht, moeten binnen de twee jaar gedronken worden. Sommige, niet eens zo kleine, wijnhuizen voegen trouwens kleine hoeveelheden zuurstof toe aan hun vaten zodat de wijn sneller oxideert en dus veroudert. Wat is dan nog de zin om er Chinese stroomstoten door te jagen? Die wijn is al perfect in orde.’
Uiteraard hebben de grote wijnhuizen ook nog altijd topwijnen in de aanbieding die een lange tijd in de kelder nodig hebben voor ze op dronk zijn. ‘Die flessen kunstmatig gaan verouderen zou zonde zijn’, zegt Bloeykens. ‘Het is een van de charmes voor de wijnliefhebber om die wijnen te koesteren en geduld te hebben tot ze gedronken kunnen worden.’
February 21st, 2009
Echte koffieconnaisseurs kennen het gevoel wel: ’s ochtends vroeg in de hotelkamer of gewoon onderweg zin in een lekkere kop koffie. Het Italiaanse merk Bialetti kwam onlangs met een reisversie van zijn gevestigde waarde, de Bialetti Elettrika, op de proppen.
Deze Moka Elettrika Travelset is klein, handig en in enkele minuten tijd heb je een kop verse koffie. De Bialetti Moka werkt als een gewone waterkoker. Het enige wat je nodig hebt is elektriciteit, water en koffie. In de set zitten ook nog twee aluminium koffiekopjes, een bewaardoosje voor suiker, twee lepels en een pak Bialettikoffie. Richtprijs: 79,90 euro. (Debbie Pappyn) (Bron : De Morgen)
www.bialetti.it
February 12th, 2009
Na tien jaar heeft Italië Frankrijk opnieuw voorbijgestoken als grootste wijnproducent ter wereld. De Italiaanse wijnproductie steeg in 2008 met 8 procent tot 4,7 miljard liter. In Frankrijk daalde de productie daarentegen met 5 procent in 2008 tot 4,4 miljard liter.
Op wereldschaal heeft Italië een marktaandeel van ongeveer 17 procent, in Europa is dat ongeveer een derde. (belga/bdr)
January 28th, 2009
Next Posts
Previous Posts
